KANE
 
Veronica



De laatste keer dat we met Dinand Woesthoff om de tafel zaten, was een jaar geleden rond de release van Fearless. Nu is-ie al druk bezig met het grote concert dat Kane op 26 augustus geeft op het Haagse Malieveld. Een gesprek over dromen en realiteit.

 Fearless is nu bijna een jaar uit. Kun je zeggen dat je met de plaat het doel hebt bereikt, dat je voor ogen had?
 Die vraag heb ik mezelf niet zo lang geleden ook gesteld. Als je een bepaalde periode met iets bezig bent en er helemaal in zit, kun jer er niet meer objectief naar kijken. Fearless was voor mij een verslag van een heftige periode. Ook al was er geen enkele cd verkocht, dan nog had ik 'm zo moeten maken. Ik was toen alleen maar bezig met dingen te doen zoals ik vond dat ik ze moest doen. Wat een ander te melden had, vond ik niet zo boeiend. Dat gold ook voor Dennis en Martijn. Ik heb het ze best moeilijk gemaakt in die periode. Je kunt zeggen: Fearless was een hele egoïstische plaat, maar het was ook een heel persoonlijke plaat, die alleen maar op die manier gemaakt kon worden.
Zet je 'm nog wel eens op?
 Ik luister eigenlijk nooit naar de dingen die wij maken. Het mooie van muziek maken is dat het een moment opname is. Als een plaat af is, ben je alweer bezig met wat je nu gaat doen. Ik kan nu wel zeggen dat er een paar nummers op staan, die niet zo goed gelukt zijn. Faith bijvoorbeeld. Het is een heel mooi liedje, maar het is niet geworden wat ik voor ogen had. Fearless daarentegen is een heel goed liedje. Of je nou van Kane houdt of niet!
Zulk relativieringsvermogen kennen we bijna niet van je.
 Haha, vijf jaar geleden hadden wij dit gesprek niet kunnen voeren. Maar als je een beetje intelligent bent, moet je naar jezelf kijken en zeggen: wat heb ik goed gedaan en wat niet? En waar wil ik nu heen? Ik denk dat Fearless een heel moeilijke plaat is geweest voor mensen. Soms saboteer je bewust of onbewust je eigen carriere. Mensen om ons heen hebben dat wel eens over Fearless gezegd. Maar ja, zo werken wij niet. Wij maken geen muziek voor anderen. Door alles wat er de afgelopen twee jaar aan kwam stormen, was de lol bij ons een beetje ondergesneeuwd. Nu voel ik me weer helemaal te gek, en dat wil ik in nieuwe nummers uitdrukken. Als we nog zo'n zware plaat als Fearless zouden maken, dan zou dat de doodsteek zijn voor Kane.
Dus de nieuwe plaat wordt een stuk lichter?
 Na het hele Fearless-verhaal zijn we als band bij elkaar gaan zitten en hebben we het vooral gehad over wat we nu willen met Kane. Wij hebben nu heel sterk iets van: we moeten iets maken dat voortvloeit uit wat we gedaan hebben, maar we een heel andere kant op gaat. Het gaat om jezelf opnieuw uitvinden. Je moet iets maken dat uitstijgt boven wat je al gedaan hebt. Als ik terugkijk op As long as you want this, So glad you made it en Fearless, zie ik een drieluik met een ambitieus bandje dat niks wist, het ging maken en uiteindelijk rond de milijoen platen verkocht. Die drie platen vormen een cirkel, een afgesloten verhaal. Met Fearless is het heel diep gegaan, en ik heb het gehad met dat donkere. We willen het weer te gek hebben en verder geen gedoe. Wat we nu willen is een heel rauwe, sexy rock-'n-roll-plaat maken.
 Zijn er in Nederland muzikanten die jou inspireren? Die je pushen alles te geven wat je hebt?
 Over Nederlandse bands valt op dit moment gewoon niet zo veel te vertellen. Dat is de armoede van ons land. Ik zie het zo: in plaats van echt goede bands hebben we verhoudingsgewijs weer meer goede voetballers en voetbalcoaches dan andere landen...Het is gewoon niet zo boeiend. Er groeit niet veel en de paar dingetjes die er bovenuit steken, zijn zo weer weg. Ik had het even met Intwine, in de tijd van Cruel Man. Dat vond ik te gek klinken. Een single en weg is die band...jammer. De platen die zich er wel doorheen hebben weten te wurmen en zijn blijven hangen, blijven uiteindelijk vaak ook letterlijk hangen. Ze stijgen niet meer boven zichzelf uit. Ik pas voor die herhalingen. Met alle respect voor bijvoorbeeld De Dijk, maar ik kan niet doen wat zij doen. Als dat de toekomst van Kane is, dan kap ik ermee. Als ik naar Acda en de Munnik en Blof luister...dat doet mij niks. Wie zit daar nog op te wachten? Nou, een half land vindt het klaarblijkelijk te gek. Wij gokken dus op de andere helft. Daarom willen we iets maken, dat weer een hele stap verder is. Een kick ass plaat waarvan mensen zeggen: verdomme, wat goed!
Op die nieuwe plaat moeten we nog wel even wachten...wel gaan we jullie in augustus in actie zien op het Malieveld in Den Haag. Waarom zo'n eenmalige mega show?
Vorig jaar hebben we voor 40.000 man gespeeld op het Haagse Beatstad festival, samen met bands als de Earring en Di-rect. Daar hebben we een van de beste shows ever gedaan! We waren echt heel goed. En geloof me, er waren het afgelopen jaar genoeg shows waar ik dat niet over kan zeggen. Na afloop hadden mijn manager Edwin en ik dezelfde gedachte: Zou het niet kicken zijn om weer zo'n grote show te doen, maar dan alleen met Kane? Zo is het idee ontstaan. Maar ik wilde niet het podium op stappen met alleen maar oude nummers. Dat heeft natuurlijk geen zin. Herhaling is dodelijk voor Dinand. Dan gaat Dinand denken: dit is helemaal ruk. Dus we hebben besloten ook nieuwe dingen te gaan spelen. Voor ons wordt die Malieveld show een moment om af te rekenen met het verleden. Mijn vader is een paar weken geleden overleden en dat was heel erg. Maar ik ben niet het troetelkindje van de Nederlandse muziek tegen wie elke keer 'ahh, wat zielig' gezegd moet worden. Ik ben juist heel gelukkig met hoe mijn leven nu is, ik heb erg veel zin in onze nieuwe plaat en dit grote concert moet dat laten zien.