KANE
 
Avant Garde




As long as you want this van Kane werd in 1999 binnen drie weken goud. Nu moet het buitenland veroverd worden en is zanger Dinand Woesthoff (29) gewend aan zijn succes en de gevolgen. "Eindelijk zijn we geen groentjes meer".

 De zanger van de band. Het klinkt magisch, maar praat eens met Dinand Woesthoff en je realiseert je dat je een heel nuchter gesprek voert. Hij heeft passie voor het vak, laat dat duidelijk zijn. Maar zijn succesverhaal bracht hem niet in een droomwereld. In muziekland moet gewerkt worden. Hard gewerkt. Woesthoff streefde zijn eigen doelen na en leerde omgaan met drukte en stress. Daardoor heeft Kane zijn huidige status bereikt. "In het begin is alles veel en de druk die dat als gevolg heeft, is best hoog. Je moet leren omgaan met het feit dat je volop in the picture staat." Inmiddels voelt hij zich in de platen business als een vis in het water. "Ik wist al heel lang dat ik muzikant wilde zijn, dat is iets wat in je zit. Je bent het of je bent het niet. Maar hoe het werkelijke is om fulltime met muziek bezig te zijn en ervan te kunnen leven, daar kun je van tevoren geen zinnig woord over zeggen." Hij vergelijkt zich met jongetjes die fantaseren over een carriere als profvoetballer. Hoe dat is, merken ze pas als ze het beleven. "Ik houd van de druk en de business waar ik in zit. Ik bemoei me overal mee en trek zaken naar me toe. Als de platenbusiness me niet aan zou staat, had ik geen platencontract moeten tekenen". Van zijn elfde tot zijn zevenentwintigste zat hij in allerlei bandjes. Hij stuurde demo's rond, probeerde het met verschillende mensen maar het wilde niet echt lukken. "Je ontmoet weinig mensen die eenzelfde soort ambitie en talent hebben. Als een van die twee niet met elkaar overeenstemmen, kom je elkaar op den duur tegen". Toen As long as you want this zo'n succes werd, was dat voor hem zo'n onderscheiding voor jaren ploeteren, dat hij de streepjescode van het album liet tatoeëren op zijn onderarm. "Ik heb muziek altijd als een vuur in mij gehad. Een plaat die nadat ik al jaren bezig was, in drie weken goud werd, dat was zo'n bekroning op mijn werk. Daar staat de tatoeage voor". Het is dus geen marketingtool, zoals een recensent hem verweet. Typisch voor de manier waarop de pers functioneert, vind hij. "Als het heel goed met je gaat en je krijgt aandacht, gaan journalisten over alles nadenken. Over de manier waarop je je veters strikt, kunnen nog hele psychologische theroieën bedacht worden. Ik vind het prima. Ik lees het glimlachend en sla de bladzijde om."

 Gelukzaligheid
 Niet alleen de enorme aandacht die een plotselinge hit met zich meebrengt was nieuw, ook aan de hoeveeldheid geld waar hij opeens over beschikte, moest hij wennen. Want ja, hij is best rijk geworden van Kane. En dat is helemaal niet verkeerd. "Kane is een bedrijf waarin veel geld omgaat. Dennis (van Leeuwen, gitarist en medeoprichter van Kane, red.) en ik staan aan de top van dat bedrijf. We werken hard en daar word je naar beloond. Maar dat geld is niet de enige oorzak van mijn gelukzaligheid. Natuurlijk is het prettig om te hebben. Je kunt er leuke dingen mee doen. Maar toen ik vier jaar geleden nog drieduizend gulden rood stond, had ik het ook naar mijn zin. Met mijn toenmalige vriendin huurde ik af en toe ergens een huisje en dan hadden we het leuk. Met mijn huidige vriendin (Guusje Nederhorst, red. ) kan ik een huis kopen als ik dat wil. Het kan allemaal ietsje gekker, maar hoe gelukkig ik ben, staat daar los van. Ik ontken niet dat geld de dingen prettiger maakt. Het is alleen niet het enige wat daarvoor nodig is." Veel belangrijker is dat-ie zijn eigen ding kan doen. Niet voor een baas werken, kansen creëren en krijgen, het zijn die omstandigheden die hem een prettig leven bezorgen. Daarin is hij totaal anders dan zijn ouders, merkt hij op. "Mijn vader heeft onlangs zijn veertigjarig dienstverband bij de belastingsdienst gevierd. Kun je het je voorstellen? Veertig jaar bij hetzelfde bedrijf en daar had hij vrede mee. Mijn moeder was er altijd voor de kinderen en werkt sinds tien jaar ook. Ze zijn zoals veel mensen die ik ken: veilig bouwend aan de toekomst."

 Vrienden
 Impulsief, ontvlambaar, vastberaden en zelfstandig. Termen die hij gebruikt om zijn aard te omschrijven. Dat hij daarmee niet altijd een makkelijk kind voor zijn ouders was, realiseert hij zich maar al te goed. "Was ik 22, net begonnen met een studie bouwkunde aan de TU Delft, kwam ik met de mededeling dat ik met drie vrienden een strandtent in Scheveningen ging beginnen. We staken ons voor een paar ton in de schulden. Mijn ouders draaiden elk dubbeltje om, zodat mijn zusje en ik konden studeren, dus je kunt je voorstellen dat ze daar niet echt blij mee waren." Dat weerhield hem er niet van om vier jaar later zijn studie stop te zetten om zich volledig aan de muziek te kunnen wijden. "Had me nog twee weken gegeven en ik had mijn diploma gehaald. Maar ik was ervan overtuigd dat ik op dat moment die keuze moest maken. Het voelde goed, ik moest die weg gaan. Zulke momenten heb je af en toe. Ik kan dan niet anders dan mijn hart volgen. Ik wil op mijn leven terug kunnen kijken en zien dat ik ervoor gegaan ben. Niets lijkt me erger dan dat ik heb zitten kniezen om dingen die ik graag had gewild, maar niet heb gedaan. Mijn ouders stonden toen op z'n zachtst gezegd niet te juichen." Uiteraard zijn ze nu hartstikke trots op hem. Maar door het enorme succes van Kane is het moeilijk om veel contact met zijn ouders, maar ook met vrienden te onderhouden. "Dat wordt steeds vluchtiger. Vrienden van voor het hele Kane-verhaal zijn nog steeds vrienden. Ik ga niet meer elke dag lekker even bij iemand langs. Ik bel veel en dan nog komt dat vaak ongelegen. Dan beloof ik ze een uur later terug te bellen en wordt het vier dagen later. Dat is de prijs die ik betaal voor Kane, maar ik betaal'm. Of mijn vrienden er ook zo over denken? Ik denk dat ze me liever vaker zouden zien en spreken. Ze dragen me natuurlijk allemaal een warm hart toe, maar als je als vriend het gevoel hebt dat er niks terugkomt, tja, dan kan ik me voorstellen dat je dat niet eeuwig trekt. Er zijn er ook wel die dat hebben aangegeven, maar voor mij zijn ze niet minder vriend dan voor Kane. Maar ik kan niet meer geven als ik nu doe." Zijn beroep beinvloedt ook zijn relatie. "Toevallig ben ik de laatste weken veel thuis geweest. Dat is wel eens anders. En het lijkt erop dat ik het dit jaar nog veel drukker ga krijgen. Maar ja, toen zij mij ontmoette, had ik het ook hartstikke druk. Dat hoort bij mij. Mijn muzikale en mijn niet-muzikale ik zijn met elkaar verweven, die kun je niet los van elkaar zien. Als je op me valt, dan val je op dat totaalplaatje. Het afgelopen jaar is gebleken dat het goed zit. Natuurlijk moet je met elke nieuwe situatie leren omgaan en zal onze relatie op de proef gesteld worden. Toch stap ik er vastberaden en enthousiast in. In dat opzicht voel ik me een avonturier. Dat vind ik leuk. En zij gelukkig ook." Het komende jaar staat voor Kane in het teken van het buitenland. Want nu het in Nederland goed gaat, wordt het tijd dat men over de grens ook overstag gaat. En daar gaat veel energie in zitten. "Ik heb meegemaakt hoeveel moeite het kost om in het kleine Nederland ergens te komen, in landen als Duitsland is dat nog veel moeilijker. We zullen op de proef gesteld worden. Zijn we echt geschikt voor dit vak? We moeten erop letten dat we plezier blijven halen uit waar het allemaal om begonnen is: het spelen. We hebben nu te maken met een heleboel veraantwoordelijkheden. De mensen die we in dienst hebben zijn afhankelijk van de liedjes die wij maken. Hoe groter het succes, des te zwaarder de veraantwoordelijkheid."