KANE
 
Hitkrant



Jullie hebben al een tijdje twee nieuwe mensen in de band. Nog even doornemen wie er nu allemaal in Kane zitten, voor de mensen die ook de tel kwijt raken
Dinand: Da's een probleem voor je, he? Haha! Nou, we hebben dus weer een andere drummer. En er is een gitarist bijgekomen omdat dat nodig was voor de liedjes.
Dennis: Dus om alles even duidelijk te maken...
Dinand: Op drums hebben we Martijn Bosman, vroeger van Gotcha!, en de nieuwe gitarist is Paul jan Bakker, eerst van Anouk. Op bas hebben we nog steeds Aram Kersbergen, op toetsen Ronald...
Dennis: ... Kool...
Dinand: Kool, ja. Eh...dan ben ik zelf ook de tel kwijt. (kijkt naar Dennis) Dennis van leeuwen op gitaar, Tony Cornelissen op gitaar, en dan zijn we met mij erbij op zeven! Ja, veel, maar het is wat de muziek nodig heeft.

En wordt het er ook leuker op, zo van Hoe meer zielen...?
Dinand: Nou, het is niet voor de leuk, dat we ze erbij halen. Maar als dat de vraag is: ja!
Dennis: De twee mensen die erbij zijn gekommen zijn gezellig en nog grappig ook. En goeie muzikanten, natuurlijk!

Is het niet meoilijk om nu nog nieuwe mensen aan de band toe te voegen ? Want je weet nooit of ze erin passen, qua persoonlijkheid...
Dennis: Nee, maar dat weet je heel snel. En het werkt van twee kanten, ook: je hebt een gesprek, en dan moeten zij ook maar willen! We hadden een goed gevoel over ze, en dat bleek te kloppen. Maar van Paul Jan wisten we bijvoorbeeld al dat het een goede muzikant was. En dat het een aardige jongen is, is mooi meegenomen!

Dinand, toen jullie net begonnen met Kane en jij je eerste interviews deed, was je nog bezig met je studie. ooit nog wat geworden?
Dinand: Nee, het is nooit meer wat geworden met deze jongen.

Maar had je verwacht dat het zo groot zou worden?
Dinand: Nou, volgens mij was dat toen we het alleen nog maar over de eerste single hadden, dus de eerste cd was toen nog niet eens uit. Maar we geloofden toen wel in dat singeltje. Maar wat er precies zou gebeuren...nee. Maar goed, we wisten toen ook niks! Nu weten we veel beter hoe het allemaal werkt. Of dat altijd een voordeel is, weet ik niet haha. Maar op dat moment was het wachten op de radio die het singeltje moest pakken en mochten we nog niet eens een clipje maken. Want dat was allemaal duur en zo, en we waren een rockbandje, dus dat was een moeilijk verhaal.

Nou, daar zijn ze waarschijnlijk wel van terruggekomen, he?
Dinand: Haha. We zaten toen nog te wachten tot de radio de single zou pakken zodat we een beetje konden gaan optreden. En dan werd pas besloten of we een heel album mochten maken. Want als je single het niet doet, wie zit er dan op een hele cd te wachten? Dus wij hoopten alleen maar op de radio. Nou, toen kwamen we bij het album, en gingen we andere dingen verwachten, want toen hadden we al een paar singles gehad die het goed deden. Maar een album is voor bandjes als wij helemaal belangrijk: zou het gaan verkopen?

Dat was dus wel heel spannend...
Dinand: Totdat we meteen op drei binnenkwamen. Marco Borsato van zijn plekje kickten en toen wisten we dat het wel goed zat, hahaha. En nee, dat hadden wij niet verwacht.
Dennis: Sterker nog: ik schrok er echt van!
Dinand: Wij dachten: als wi ergens tussen de tien en de twintig eindigen, zou dat fantastisch zijn. vergis je niet, he: Marco Borsato stond op een, en Anouk op twee. dat waren toen echt de heavy's in nederland. daar konden internationale artiesten niet eens tegenop, als die twee uitkwamen kon iedereen wel inpakken. Kan je nagaan hoe blij we waren.

Dacht je niet: Oh mijn god, daar gaat m'n normale leventje? En m'n privacy?
Dinand: Nee, daar denk je dan helemaal niet over na, joh. Dit ging om de muziek. Over je vuurtje dat je wil zien branden, en op dat moment stond gelijk de hele wereld in de fik. Kijk, dit is een keiharde business en de concurrentie is fucking moordend. In het circuit waar wij zitten neem je het niet alleen op tegen binnenlandse acts, maar ook vooral tegen buitenlandse. Je moet kei -en keihard werken, en dat is ook de reden dat het bij zovelen niet lukt.

Omdat ze niet hard genoeg werken?
Dinand: Als je het spel wilt spelen, moet je er ook helemaal voor gaan. En dan kan je niet gaan nadenken over oh, straks verlies ik mijn privacy of misschien kan ik morgen niet naar m'n oma. Dat misschien kun je wegstrepen: je kan niet. Je moet je hier helemaal op focusen. En kunt dan ook niet ingaan op verleidingen en gaan denken aan dingen die je er leuk nog naast kan doen, zoals acteren of presenteren of zo. nee, dit is het.

Maar je noemt zulke extra baantjes al verleidingen. Heb je er ooit wel aan gedacht...?
Dinand: Tuurlijk! Als je begint, dan komt er heel veel op je af. Je kunt het zo gek niet bedenken of dennis wordt er al voor gevraagd, en ik zeker. Van musicals tot films, commercials, tv-programma"s, series...weet ik veel wat. En niet eens alleen voor gastrolletjes of zo hoor! Zodra je kop bekend wordt, stroomt het binnen. Aan de ene kant is dat leuk, en aan de andere kant zien mensen je alleen maar als een commercieel product waardoor zij meer aandacht vangen. Er zitten heel leuke dingen tussen, hoor. Maar dan moet je je altijd even blijven afvragen: waarom ben ik hier ook alweer gekomen? Omdat we vroeger in een keldertje liedjes zaten te schrijven. En omdat we muziek maken. En dat moeten we dus blijven doen! Ik zeg nooit nooit, maar de rest komt later wel...